Νόσος Dupuytren

   Ο παθολογικός αυτός ιστός μπορεί να σχηματίσει οζίδια ή ινώδεις χορδές, οδηγώντας σε σταδιακή κάμψη των προσβεβλημένων δακτύλων και περιορισμό της πλήρους έκτασης τους.

   Η νόσος αφορά συχνότερα τον παράμεσο και το μικρό δάκτυλο, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις προσβάλλει και τα δύο χέρια. Σπανιότερα, μπορεί να εμφανιστεί και στα πέλματα (νόσος Ledderhose).

   .

​

​

Αιτίες

​

   Η αιτία της νόσου Dupuytren δεν είναι πλήρως γνωστή, ωστόσο φαίνεται να υπάρχει ισχυρή γενετική προδιάθεση. Παράγοντες που έχουν συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης περιλαμβάνουν:

​

• Κληρονομικότητα

• Κάπνισμα

• Χρόνια κατανάλωση αλκοόλ

• Σακχαρώδη διαβήτη

• Επιληψία και μακροχρόνια χρήση αντιεπιληπτικών φαρμάκων

• Διατροφικές ελλείψεις

 

Συμπτώματα

 

   Η νόσος Dupuytren εξελίσσεται σταδιακά και συνήθως δεν συνοδεύεται από πόνο. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

​

• Δυσκαμψία και αδυναμία πλήρους έκτασης των δακτύλων

• Ορατά ή ψηλαφητά οζίδια στην παλάμη

• Σχηματισμός ινωδών χορδών κάτω από το δέρμα που «τραβούν» τα δάχτυλα σε θέση κάμψης

• Αδυναμία τοποθέτησης της παλάμης επίπεδα πάνω σε επίπεδη επιφάνεια (τεστ της επιφάνειας τραπεζιού)

​

Η διάγνωση τίθεται εύκολα μέσω κλινικής εξέτασης, χωρίς την ανάγκη απεικονιστικού ελέγχου

​

Θεραπεία

 

    Η θεραπευτική παρέμβαση είναι απαραίτητη όταν η παραμόρφωση των δακτύλων επηρεάζει σημαντικά τη λειτουργικότητα του χεριού. Η χειρουργική αποκατάσταση αποτελεί τη μόνιμη λύση της πάθησης.

​

Χειρουργική Θεραπεία

​

Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

​

• Εκτομή του παθολογικού ινώδους ιστού (παλαμική απονευροτομή)

• Εφαρμογή μικροχειρουργικών τεχνικών για την προστασία νεύρων και αγγείων

• Αποκατάσταση της έκτασης των δακτύλων

• Πρόληψη μόνιμων συγκάμψεων και αρθρικών δυσκαμψιών

​

Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό περιοχική ή τοπική αναισθησία, μετεγχειρητικά  ο ασθενής μπορεί σταδιακά να επανέλθει στις δραστηριότητές του.